Nieuws Op de pijp met . . . . Marcel Volkering

Op de pijp met . . . . Marcel Volkering

Op de pijp met…. 

Even pauze. Even op de pijp. Bakkie doen, praatje maken. Met en over bijzondere Westlanders. Westlanders met een verhaal. Over Westlandse waarden, en over heden, verleden en toekomst. Deze keer praten we met: Marcel Volkering

Tekst: Esdor van Elten
Foto: Ton van Zeijl

Je zou hem een spanningzoeker kunnen noemen. Qua werk dan want Marcel Volkering (49) is meestal de rust zelve. Voor zover je dat kunt zijn als ondernemer. Marcel is namelijk eigenaar en directeur van Elektro Actief, een elektrotechnisch bureau, dat méér doet dan stroomvoorziening alleen. “Ons bedrijf is het liefst zoals elektriciteit: het is er gewoon en het werkt.” Marcel is weduwnaar en woont met zijn twee zoons Rens (14) en Stan (10) in Wateringen.

Hoe lang kan het Westland zonder stroom?

Het Westland kan níet zonder stroom. Het gebied is zo hoog ontwikkeld dat zelfs een kleine stroomdip al enorme schade oplevert. Geen wonder dus dat veel bedrijven, vooral de grotere, noodstroomvoorzieningen geregeld hebben. Het productieproces moet doorgaan.

Zijn we dan niet te afhankelijk?

Elektriciteit is doodgewoon, het is overal en je merkt wat het is als het er even niet is. Dan merk je pas hoe belangrijk stroom is. Ja, we zijn dus enorm afhankelijk, maar ik weet niet of je het té afhankelijk moet noemen. Je moet gewoon oplossingen creëren voor noodsituaties. Niet iedereen heeft het goed geregeld. Anderen slaan er misschien een beetje in door en hebben teveel noodvoorzieningen, maar technisch is er veel mogelijk om problemen te voorkomen en op te vangen.

Fijn voor jou, altijd werk genoeg…

Ja en nee. We hebben voldoende werk, maar dat komt gelukkig niet voornamelijk vanwege storingen. Integendeel, wij streven er zoveel mogelijk naar dat onze klanten niet hoeven na te denken over de energievoorziening. Het moet er gewoon zijn en het moet gewoon werken. Overigens installeren we niet alleen elektriciteit, we houden ons ook bezig met beveiligingssystemen, denk aan alarmsystemen, maar ook aan camera- en toegangssystemen. En we zijn bezig met diensten als voice over IP, zeg maar bellen via het internet. Dat kan niet alleen een flinke besparing in belkosten opleveren, maar opent ook nieuwe mogelijkheden, zoals het inrichten van een werkplek thuis, die gewoon bereikbaar is met een kantoortelefoonnummer. Elektro Actief richt zich met name op het MKB, maar voor een stopcontact bij een particulier voelen we ons ook niet te groot.

Als je het over energie hebt, zijn duurzaamheid en besparing tegenwoordig toverwoorden.

En terecht. Belangrijk voor de toekomst en de portemonnee. Wij zijn lid van de groep ‘Uw Duurzame Installateur’. Wij hebben bijvoorbeeld de ‘energiescan’, waarmee je het energieverbruik van je bedrijf in kaart kunt brengen. We denken graag mee over duurzame en energiezuinige oplossingen, van zonnepanelen tot led-verlichting. Ook hier kan de techniek weer helpen: simpele oplossingen als aanwezigheidssignalering, maar ook daglichtregeling, of op afstand het kunnen beheren van de kantoorklimaatregeling.

Dat zijn veel verschillende dingen. Heb je daar allemaal voor geleerd?

Ik heb tot mijn 22e in Kwintsheul gewoond en ging daar naar de Andreasschool. Daarna heb ik de LTS in Naaldwijk gedaan, en daar heb ik inderdaad de richting elektro gekozen. De techniek van nu is natuurlijk veel uitgebreider dan die van toen. Op m’n 15e ben ik met m’n diploma op zak gaan werken bij diverse bedrijven. In de elektro, maar ik heb bijvoorbeeld ook met brandertechniek gewerkt, en in de service van verwarmings- en koeltechniek. Heel uitgebreid dus. In 1997 ben ik uiteindelijk voor mezelf begonnen. En ja, al die tijd groei je mee in de techniek. Je leert, maakt je dingen eigen, en zo kun je op den duur een breed pakket leveren. Al doe ik dat uiteraard niet alleen. We werken met 10 mensen, waarvan de meesten in de buitendienst zijn.

Wat voor soort ondernemer ben je?

No nonsense, denk ik. Doe maar gewoon, dat is al gek genoeg. Het is belangrijk dat we flexibel zijn, daarom wil ik ook niet te veel en te snel groeien. In dat opzicht heb ik een andere ‘pijngrens’ dan veel andere ondernemers.

Wat bedoel je daar mee?

Gevoel is belangrijk. Ondernemen moet leuk zijn en leuk blijven. Je moet trots kunnen zijn op je werk en er met plezier naar toe gaan. Werk is belangrijk, maar zeker niet het belangrijkste in het leven. Dat is voor ondernemers wel eens lastig, want je bent nu eenmaal altijd ondernemer. Je draagt het met je mee.

Wat is dan wel het belangrijkste?

Voor mij is dat mijn gezin, mijn twee jongens . Ze zijn belangrijk voor me en het is belangrijk voor hen dat ik er ben, sinds hun moeder in 2010 overleden is.

Wil je daar iets over vertellen?

Ik ben bijna 18 jaar getrouwd geweest met Mirlanda. Daarvoor woonden we al 5 jaar samen. In 2006 kreeg Mirlanda allerlei symptomen, maar pas in 2009 kregen we de uiteindelijke diagnose: ALS. Een spierziekte die je je ergste vijand nog niet toewenst. Uiteindelijk is ze in december 2010 hieraan overleden.

Dat is op zichzelf al erg genoeg. Maar ik kan me voorstellen dat het voor jou als ondernemer nog moeilijker was, want je moest ook je bedrijf leiden in die tijd…

Natuurlijk was het een zware tijd, maar je gaat door in je rol. Gek genoeg is het ook een hulpmiddel, want het geeft je ook de afleiding die je nodig hebt. In zo’n periode functioneer je op een soort hulpmotor, en je moet je energie uit de kleine dingen halen. Overdag heb je je werk, ’s avonds en ’s nachts zorg je voor je meisje. Gelukkig stond ik er niet alleen voor. Overdag waren bijvoorbeeld mijn schoonouders er altijd voor Mirlanda.

Hoe heeft dit jou veranderd?

Ik noem het ‘die andere pijngrens’. Ik denk sneller: ‘waar maak je je druk om’. Je kunt dingen beter relativeren, al lijdt mijn doorzettingsvermogen er gelukkig niet onder. Ik wordt ook minder snel kwaad over dingen. Andere dingen worden belangrijker. Voor die tijd neem je misschien meer werk mee naar huis, daarna kun je gemakkelijker loslaten.

Hoe doe je dat, loslaten?

Door prioriteiten te stellen, in de zorg voor de kids, en mijn werk. Gelukkig spelen mijn schoonouders hier ook nog steeds een grote rol in. Wat ook helpt is sporten. In mijn geval hardlopen. Dat doe ik drie dagen per week. Ik ben aangesloten bij de 5 kilometer groep van Olympus ’70 in Naaldwijk, en nu doe ik een project voor de 10 kilometer. En op donderdag loop ik samen met vrienden, en dan praten we heel wat af. Hardlopen is echt een uitlaatklep voor me. Het houdt me op een of andere manier in evenwicht.

Is dat niet een beetje on-Westlands, een ondernemer voor wie zijn bedrijf niet het belangrijkste is?

Misschien. Westlanders staan bekend als harde werkers die maar dóór gaan. Maar ik heb door alles wel geleerd dat je je thuisfront nooit moet vergeten. Ook en zéker niet als ondernemer!

 

Bekijk hier het artikel van Groot Westland d.d. 13-02-2013.

Top